dierens open

dierens open

zondag 24 juli 2016

Seniorentoernooi 2016, slot

Citroen, citroen,
Fred en Albert kampioen.

De slotdag zou een mooie dag kunnen worden, want zowel Albert als Fred maakten kans dit toernooi als groepswinnaar te beëindigen. Albert (1355) moest daartoe winnen van Ko Kooman (1366), die een halve punt op hem voorstond, Fred (1499) had aan remise genoeg tegen Jan van Galen (1530).
En het werd een mooie dag!
Albert ging er, zoals hij dat het hele toernooi al had gedaan, weer fris en agressief tegen aan. 
Snel ontwikkelen, aanvallen, doordrukken, oprollen. Dat had hem tot dusver geen windeieren gelegd en ook nu was hij daar succesvol mee. Om half twaalf, een uur na het begin van de partij, kon zijn tegenstander opgeven.
Fred speelde volgens hetzelfde principe als Albert. In welke fase van zijn partij ik ook een kijkje gingen nemen, wat ik zag was steeds hetzelfde beeld: een tegenstander in de verdrukking. Omdat Fred het wat ingewikkelder maakte dan Albert, duurden zijn partijen langer, maar tegen half twee had ook hij de winst binnen.
En zo hadden wij twee groepswinnaars: Albert met 4 uit 5, Fred met 4½ uit 5.
Mooi gedaan heren! Ga zo door! Jullie weten nu dat jullie het kunnen! En gefeliciteerd, natuurlijk.
Wat overigens hun winst extra aardig maakt, is niet alleen de geldprijs die daar bijhoort, maar is ook de ratingsprong die je daarbij maakt: zo’n 25 punten voor Albert, zo’n 50 punten voor Fred. Een nadeel is dan weer dat je op de prijsuitreiking moest wachten die om 16.45 was gepland (Albert ruim vijf uur, Fred ruim drie uur).




Dit lijken twee mannen die in de wachtkamer van Frank een patiënt met zijn hoofd in het verband uit de behandelkamer zien komen, maar nee hoor, dit zijn twee trotse groepswinnaars die het wachten op de prijsuitreiking wat lang valt.








Henk, die na drie ronden op een gedeelde laatste plaats stond, kreeg toch de smaak nog te pakken en na remise in de vierde ronde,  won hij in de vijfde van de geduchte Edzar Bosch
van Rosenthal waardoor hij met 2 uit 5 als achtste eindigde.
Ook Jan won zijn laatste partij en behaalde daarmee, ondanks een matige score van 3 uit 5, tot zijn verbazing een gedeelde derde t/m vijfde plaats. Dat hij die plaats en de daarbij behorende buit moest delen met de man die één van zijn punten te danken had aan het feit dat de telefoon van Jan even hoorbaar had gerinkeld, strooide toch wat zout in een wond die nog niet helemaal dicht was.
Al met al kunnen wij Doesburgers terugzien op een zeer geslaagd toernooi en ook op een heel plezierig toernooi. Het was prima georganiseerd, je had geen last van kinderen met nepratings, je speelde iedere dag weer tegen iemand met ongeveer dezelfde rating als jij en omdat je in een gesloten groepje van twaalf deelnemers speelde, legde je makkelijk contacten.
Kortom, als schaken je hobby is en je bent 50 jaar of ouder  en je hebt een beetje tijd, doe je jezelf tekort als je dit toernooi aan je voorbij laat gaan.

vrijdag 22 juli 2016

Seniorentoernooi 2016 (vervolg)

Gemengde berichten.

Met nog één ronde te gaan belooft het voor de helft van de Doesburgse afvaardiging vandaag een spannende dag te worden. Dat geldt niet voor Henk en Jan. Henk was niet in topvorm. Na een snelle remise in de eerste ronde volgden twee snelle nederlagen. Maar zijn humeur leed daar niet onder en in de vierde ronde scoorde hij weer een snelle remise. In de laatste ronde treft hij Edzart met de dubbele achternaam en dat zal ook wel weer een snelle remise worden.
Jan had zich dit toernooi ook anders voorgesteld. Na verlies vanwege een telefoon die afging en het wegblunderen van een glad gewonnen stelling (+8.60 volgens Fritz), heeft hij nu een score van 50%. Met winst in de slotronde zal hij net buiten de prijzen vallen.

Maar dan de twee anderen! Albert boekte, na een nederlaag in de eerste ronde, drie winstpartijen op rij en werkte zich op naar een ongedeelde tweede plaats. In de slotronde ontmoet hij de nummer één, die een half puntje op hem voorstaat. Winnen is dus de opdracht.
Nog iets beter boert Fred. Die voert met 3½ punt de lijst aan en heeft een voorsprong van een vol punt op zijn achtervolgers. Aan remise heeft hij voldoende om zijn eerste plaats veilig te stellen.

Duim en bid voor hen en stuur een golf van positieve energie richting Theothorne. De partijen beginnen om 10.30 uur.

dinsdag 19 juli 2016

SENIORENTOERNOOI DIEREN 2016 (ronde 1)

Buiten was het 30 graden, maar in de zaal waar 124 ouderen zich opmaakten om de eerste zet te doen in wat heel lang ‘Bilderbergtoernooi’ heette maar nu ‘Seniorentoernooi’, was het behaaglijk koel. Onder de aanwezigen bevonden zich er vier uit Doesburg: Henk (in groep 3), Fred (groep 6), Albert (groep 8) en ik (groep 7).  Henk, die onlangs 83 is geworden, was al vrij snel klaar en begon relaxed met remise. Fred had een Loper, twee Torens en zijn Dame in het strafschopgebied van zijn tegenstander gemanoeuvreerd, maar die verdedigde zich taai, totdat hij nog maar weinig relevante zetten overhad en even de dekking van zijn Dame opgaf. Toen volgde er een aftrekschaakje en won Fred de Dame en de partij.




















De tegenstander van Albert zit er tevreden bij en dat is terecht. Albert had iets over het hoofd gezien en kon vervolgens kiezen tussen kwaliteits- of stukverlies. Daarbij zag hij weer iets over het hoofd en toen bleek hij voor stukverlies gekozen te hebben. manmoedig bleef hij tegenstand bieden, maar hij kon niet verhinderen dat er een pion promoveerde en pat zat er dit keer ook niet in.






















Mijn tegenstander heeft de h-lijn geopend en heeft een Koningsaanval in de zin.  Maar zoals jullie kunnen zien, zit ik nog lang niet met mijn rug tegen de muur. Zijn Koning zal niet tot rokeren komen en ik zie kansen om het centrum te openen en op zijn Damevleugel door te drukken.





















De Koningsaanval zet niet door, de stukken van Wit staan niets te doen of te verdedigen: ik sta duidelijk beter. Een paar zetten later waardeert Fritz mijn stelling met +2.00. Maar op dat moment begint mijn mobieltje en krijg ik een reglementaire nul. Dat is geen fijn begin, maar met die nul kan ik leven. Waar ik meer moeite mee heb, is dat ik in de scoretabel zie dat ik nu een TPR van 555 heb.