Eerbeek 2015, de ontknoping

De tweede en laatste speelavond begon ons eigen team dus als koploper en Hanzesteden, het combinatieteam van Doesburg en Zutphen dat uit vier spelers van ons en twee uit die andere Hanzestad bestond, als hekkensluiter. De vier van ons waren: Joke, Albert, Ben en Joop.

Hanzesteden begon tegen Ons Genoegen en zou daar van gewonnen hebben als niet hier en daar in tijdnood een gewonnen stelling was weggeven. De volgende tegenstander was Eerbeek, dat één matchpunt meer had. Daar werd overtuigend van gewonnen, zodat Hanzesteden op de vijfde en een na laatste plaats eindigde.

DSG moest het zonder Eric L en Henk doen, die vervangen werden door Emile en Chiel, ook niet de eerste de beste natuurlijk, maar toch net geen Ericl en Henk. De eerste tegenstander was Voorst, dat de laatste jaren gewend is met Zutphen om de eerste en tweede plaats te strijden. Goedgemutst, voortvarend en vol goede teamspirit begonnen wij aan de wedstrijd die wij met 3½ - 2½

wisten te winnen. Daarmee was de plaats veiliggesteld, nu hoefden we alleen nog maar van Zutphen te winnen om eerste te worden. Even leek het er op dat we voor een verrassing zouden gaan zorgen, want Jan zette ons al snel op een 1 – 0 voorsprong. Dit goede voorbeeld werd echter door niemand meer nagevolgd, zodat hij uiteindelijk de eer gered bleek te hebben. Maar reden om te treuren was  dit niet: de tweede prijs bleek groot genoeg om de tien Doesburgers van drank te voorzien. Wat wel jammer is, is dat ze daar in Eerbeek de boel al zo snel opruimen en afsluiten, want het toernooi heeft alles in zich om nog een tijdje door te zakken. 

Eerbeek 2015

Dat jaarlijkse toernooi in Eerbeek is er één waarnaar wij graag toegaan. Altijd is de belangstelling groter dan het aantal plaatsen dat er te vergeven valt en dat is treurig voor de afvallers.

Dit jaar echter hadden we mazzel. De organisatoren kwamen een team tekort om het toernooi doorgang te kunnen laten vinden en deze lacune werd opgevuld door een combinatieteam van DSG en Zutphen in te schrijven. En zo kon het gebeuren dat we tien man sterk (9 spelers + non playing teamcaptain Albert) naar Eerbeek afreisden voor de eerste speelavond. Daar deden we goede zaken.

Het team van etnische Doesburgers verpulverde achtereenvolgens Ons Genoegen met 5-1  (remises voor Patrick en Jan),  Eerbeek met 6-0 en het combinatieteam met 6-0. Dankzij deze monsterscores staat het na de eerste speelavond op een met Zutphen gedeelde eerste plaats, maar met meer bordpunten. Of het deze plaats behouden zal, is de vraag. Komende donderdag treft het Zutphen en Voorst als tegenstander.

Het combinatieteam, dat de naam ‘Hanzesteden’ had toegewezen gekregen,  had de pech op de eerste avond de drie sterkste teams te treffen: Voorst, Zutphen en DSG en staat nu laatste.  Dat Emile toch nog 1½ punt wist te behalen , de helft van de totaalscore, lijkt mij niet onvermeld te mogen blijven. De laatste speelavond speelt het tegen Eerbeek en Ons Genoegen. Die laatste plaats kan dus verlaten worden.

Voor de Eerbeekse Schaakclub klik hier!

Jan Kampioen!

Al jaren doe ik, in de groep met een rating tot 1600,  mee aan het Persoonlijke Kampioenschap van de Osbo. Eén keer slechts viel ik met een vierde of vijfde plaats in de prijzen. Al die andere jaren leverde ik daar vooral ratingpunten in.

Dit jaar ging het dus anders. Het begon niet goed. De eerste speeldag was ik verhinderd en moest genoegen nemen met twee halfjes. Daarna volgden vier winstpartijen en remise tegen de man die met 1599 de hoogste rating in onze groep had. Maar in de achtste ronde maakte ik al in de opening een blunder en gaf ik een paar zetten later een Toren weg, zodat mijn kansen op het kampioenschap verkeken leken. Met 5½ punt deelde ik de derde en vierde plaats, op de tweede plaats stond iemand met 6 punten en op plaats één iemand met 6½ punt.

Maar wat was het lot mij gunstig gezind. De nummers twee en drie verloren en ik had het genoegen de koploper te ontmoeten. Die had de pech dat ik afgelopen zaterdag zeer geconcentreerd speelde en de twee fouten die hij maakte genadeloos afstrafte. Omdat bij gelijk eindigen het onderlinge resultaat kennelijk doorslaggevend was, werd ik, nipt, maar toch, eerste. Met dit fraaie resultaat wil ik me graag van harte feliciteren.

De winnende en beslissende partij staat inmiddels in onze database. 

Dus ga naar Diversen  -  Partijanalyses en database DSG of KLIK HIER 

Geurtsen Conserven Schaaktoernooi 2015

Dat de tijd voorbijvliegt, merk ik vooral aan het Geurtstoernooi. Vorige week maandag opende ik het laatste potje jam van het stel dat ik vorig jaar had ontvangen, de woensdag daarop kreeg ik al weer een nieuwe set van drie. Maar zou de weduwe Joustra een vergelijkbaar toernooi organiseren met als prijs voor elke deelnemer een mandje met drie flessen daarin, dan zou ik waarschijnlijk denken dat de tijd stilstaat. Elf maanden reikhalzend uitkijken naar het volgende mandje schiet niet op, natuurlijk. Vorige week, de 18de februari, was het dus weer zo ver: het Geurtstoernooi. Zeven man en een vrouw sterk, reisden we af naar Zetten: Henk, Robbie, Fred, Jan, Joop, Emile, Albert en Joke. Dit mogen we gerust een imposante afvaardiging noemen. Jammer was het dat de resultaten dit jaar wat minder imposant waren. Alleen Emile wist aan het eind van de dag dankzij een stevige eindsprint nog een enigszins redelijk eindscore te behalen: 4 uit 7. Voor de anderen was, hoop ik, het meedoen het belangrijkst. Want het is een alleraardigst toernooi met een uitstekende catering. Twee soorten rijkelijk gevulde soep, witte broodjes, bruine broodjes, broodjes gehaktbal, gezond, met ham en met kaas en redelijk geprijsd allemaal. Er zijn schakers die hun laatste partij voor de pauze expres snel verliezen om maar voor in de rij bij het buffet te kunnen staan. Zo lekker is dat daar allemaal.

A star is born!!

Afgelopen zaterdag, 29 november, deden Fred en ik mee aan het Kreefttoernooi in Bennekom. Dat toernooi heet zo omdat “Kreeft” de achternaam is van de man die het sponsort en niet omdat je er prijzen in natura kunt winnen. Het is een zevenrondig rapidtoernooi met een bedenktijd van 18 minuten + 5 seconden per zet.  Fred en ik speelden in de C-groep, waarin de deelnemers waren geplaatst met een rating van onder de 1600. Dat waren er zestien, waarvan er één een rating had van 1529 en de rest het met iets van in de 1400 , minder of geen moest doen.

Omdat ik na drie ronden al twee keer verloren had, speelde ik de rest van toernooi voornamelijk tegen kinderen. De eerste twee kon ik nog wel aan, maar de derde was me te machtig. Succesvol was mijn optreden dus niet en ik eindigde op de twaalfde plaats met een TPR van 550 of zoiets. Dit is mij nog nooit overkomen, dus ik mag wel zeggen dat ik dankzij dit toernooi weer een ervaring rijker ben.

Maar dan Fred. Die draaide vanaf het begin in de top mee en na zes ronden stond hij op een gedeelde tweede plaats, één punt achter Frans Veerman, de koploper. En laat hij die nou in de laatste ronde als tegenstander treffen!  En  laat hij daar nou van winnen! En laat mij dat innig goed doen, want deze Frans is de man die mij in het laatste Geurtstoernooi, ook in de slotronde, van de groepswinst afhield. Hulde dus!! En driemaal hoera!! Door dit resultaat, en enkele andere, bleek Fred met nog drie anderen de eerste plaats te delen met vijf  uit zeven.

De prijs is het bewijs

Omdat die vier allemaal twee keer van iemand van dit viertal verloren hadden, was het voor de wedstrijdleiding nog een heel gedoe om een winnaar te bepalen, Uiteindelijk bleek dit Fred te zijn en als zodanig is hij op een foto op desite van de Bennekomse schaakvereniging vereeuwigd en als zodanig hebben we hartelijk voor hem geapplaudiseerd. 

Dit alles vond even voor half zes plaats. Een kwartiertje later werden de standen op de site gezet. Daarop kan men zien dat Fred derde is geworden . Maar voor mij gaat de reële werkelijkheid boven de virtuele en is Fred de kampioen.

Slot Eerbeek

Voor de slotavond van het jaarlijkse voorjaarstoernooi in Eerbeek hadden wij, in oplopende bordvolgorde, het volgende sterrenteam afgevaardigd: EricL, Henk, Paul, Fred, Jan, Albert. Hun opdracht was het om derde  te worden door Zutphen 2 te verslaan, waarna er rustig van Zutphen 1 verloren kon worden. Als eerste tegenstander troffen wij Zutphen 2. Dat werd een merkwaardige wedstrijd waarbij de uitslag behalve door schaaktechnisch inzicht vooral bepaald werd door kennis van de spelregels.Eric, Fred en Albert wonnen op basis van het betere schaakinzicht. Omdat de buit daarmee binnen was, nam Henk genoegen met remise. Bij de partij van Paul ontstond grote commotie.

Kennelijk had Paul zijn klok te snel ingedrukt en ook nog een onreglementaire zet gedaan, waarop zijn tegenstander ontplofte. ‘Ik laat me niet piepelen’, daverde het door de zaal, gevolgd door meer tekst die mij verder ontging omdat ik tijdnood verkeerde. Dit ging zo nog even door, want ook omstanders gingen zij er mee bemoeien, zodat de man, blij met al die aandacht, nog harder van zijn verontwaardiging liet blijken, de wedstrijdleider kwam erbij, ik vergat mijn tijdnood, hoopte dat er gevochten zou gaan worden, maar dat viel tegen, de gemoederen werden gesust of de patiënt werd afgevoerd en Paul kreeg een reglementaire nul

Zelf had ik een coulantere tegenstander, of één die de spelregels niet kende. Tegen het einde van de opening zette ik een pion, waarmee ik al gespeeld had, twee velden vooruit. Schroomvallig werd ik op deze faux pas gewezen en mij werd toegestaan een veld naar achteren te gaan. Dat kostte mij de pion en leverde me een uiterst beroerde pionnenstelling op. Maar ik leefde nog. In het eindspel deed ik goede zaken door in één zet mijn Koning twee velden te verplaatsen. Dit viel niemand op, behalve Paul, die ineens zeer op onreglementaire zetten gefocust was. Omdat we toch al gewonnen hadden en omdat mijn tegenstander zich een uiterst aimabel medemens had getoond, bood ik met nog negen  seconden op mijn klok en nog vier op de zijne, remise aan. Ik deed dat volkomen  regelementair: eerst mijn zet uitvoeren, dan remise aanbieden, dan de klok indrukken. Helaas vergat ik dat laatste onderdeel en toen mijn tegenstander het aanbod accepteerde, was ik al door mijn vlag gegaan. Maar niemand die dat merkte, mijn tegenstander niet, zelfs Paul niet, En daarmee was de missie geslaagd en de derde plaats veilig gesteld.

Tegen Zutphen 1 kwamen we er niet aan te pas. Alleen Eric hield zich op de  been tegen 2050 of zoiets, al werd de manier waarop hij dat deed onderwerp van discussie. Dit was het geval. Als Eric in tijdnood begint te komen, krijgt hij, als hij een stuk wil slaan, de neiging omdat  op onnavolgbare wijze met twee handen te doen. Nu bevond zich onder de toeschouwers bij zijn partij iemand die KNSB-scheidsrechter is en de regels kent en die begon te roepen dat dit kon en onregelementair volgens artikel 1 was. Ik zei hem dat het volgens een ander artikel omstanders verboden is zich met een partij te bemoeien, maar hij bleef volharden en schakelde de wedstrijdleider in. Toen die kwam kijken, liet Eric zien dat hij het ook heus wel met één hand kan. Daarna vergistte hij zich nog wel even, maar zijn tegenstander was ook van het relaxte type en al snel werd er remise overeengekomen.

Al met al was dit wel een lollig toernooi. Nu maar wachten op het moment dat er supporters met vuurwerk bij zich meekomen. 

Eerbeek 2014

Je kunt er de klok op gelijk zetten. Als de vogels hun ei leggen, doen ze dat in Eerbeek ook en organiseren ze daar op twee donderdagavonden hun voorjaarstoernooi. Dat zijn genoeglijke avonden waarbij het natuurlijk wel om het winnen gaat, maar niet tot elke prijs.  Zo komen Zutphen en Voorst nooit in hun sterkst denkbare opstelling en wij eigenlijk ook niet, want ik ben er altijd bij. Dit jaar ontbrak een team uit Rheden. Al jaren wisten ze daar met kunst- en vliegwerk een team bij elkaar te harken, maar dit jaar is hun dat kennelijk niet gelukt. De opengevallen plaats werd nu ingenomen door een tweede team uit Zutphen.

Dit jaar bestond ons team  op de eerste avond uit Eric L, Robbie, Henk, Fred, Ben en Jan en dat ging voortvarend van start door met 5 – 1 van Ons Genoegen  te winnen. Daarna troffen wij Eerbeek, dat felle tegenstand bood, maar uiteindelijk niet tegen ons opgewassen bleek: 4 – 2. In de derde ronde moesten we tegen Voorst, dat al jaren met Zutphen  de dienst uitmaakt in het toernooi. Maar zie, het scheelde maar een haar of we hadden voor een kleine sensatie gezorgd en Voorst een punt afgesnoept. ’t Is dat Eric over het hoofd zag dat zijn tegenstander hem in tijdnood een Loper cadeau deed, anders was het een gelijkspel geworden. Nu eindigde zijn partij in remise en leden we een minimale nederlaag 2½ 3½.

Al met al kunnen we met deze resultaten tevreden zijn; we staan nu derde achter Zutphen en Voorst.

Op de tweede avond worden de beide teams uit Zutphen onze tegenstander. Een overwinning op Zutphen 2 moet voldoende zijn om onze derde plaats veilig te stellen.

Eerste bij het kampioenschap snelschaken voor clubteams !!

Robbie weer topscorer.

En nu zijn we dan ook nog kampioen vluggeren der derde klasse. De ‘we’ die daar voor zorgden waren: Eric, Robbie, Patrick, Paul en Jan.

Dat binnenhalen van het kampioenschap ging overigens niet van een leien dakje. In de voorrondes waren we in één grote poule ingedeeld en dat betekende dat we ook teams als Wageningen1 en ASV 1 troffen met een gemiddelde rating van in de 2100. Toch beten we daar aardig van ons af en als we twee bordpunten meer hadden gehaald, waren we ’s middags in de A-poule terecht gekomen.

Gelukkig bleef dat lot ons bespaard en speelden we ’s middags in de B-groep dubbelrondig tegen teams uit de vierde t/m tweede klasse. Tegen de  twee teams uit de tweede klasse hadden we weinig in te brengen, maar tegen de rest scoorden we er duchtig op los. In de laatste ronde troffen we een team van ZSG dat nog onze enige concurrent was. Toen dat  met 5 – 3 werd verslagen, was de buit binnen. Bij de prijsuitreiking bleek tot onze verrassing en vreugde dat Robbie topscorer in de derde klasse was geworden. Deze prestatie kreeg nog extra glans omdat hij, doordat wij in wisselende opstellingen speelden, 3 partijen minder dan zijn concurrenten had gespeeld.

Al met al was dit dus een mooie dag voor het Doesburgse schaakleven.