Bevrijdingstoernooi Wageningen.

Zo sterk als deze 69^ste editie was dit toernooi nog nooit bezet. Er deden maar liefst acht grootmeesters aan mee en vier internationale meesters en Fred en ik ook. We deden dan wel niet mee met de hoofdgroep en ook niet met die daaronder, maar in de groep daaronder die tevens de laatste en de laagste was. Wij begonnen daarin veelbelovend en als ik “wij”zeg, bedoel ik vooral Fred die met 2½ uit 3 imponerend van start ging. Zelf deed ik het iets minder: ik won van twee kinderen waarvan er één waarschijnlijk net geleerd had hoe de stukken lopen en verloor kansloos van een gevorderde tiener. Daarna begonnen de machines te haperen of beter: vielen zij nagenoeg stil. Fred won niets meer, ik won (in grootse stijl) in ronde vier, maar verloor (ondanks mijn grootse stijl) de volgende twee partijen. En toen kwam ronde 7, de slotronde, waarin mijn tegenstander een meisje van een jaar of vijftien was.

Dat partijtje zal ik nooit vergeten, al zou ik dat wat graag doen. Maar telkens als ik tegen mezelf zeg: “Vergeet dat partijtje toch’, moet ik er weer aan denken en staat het nog dieper in mijn geheugen gegrift en het helpt ook niet als ik iets anders tegen mezelf zeg, bijvoorbeeld: ‘” Lekker weertje vandaag! Echt weer om eens een eindje te gaan fietsen,“  want ik ben nog niet bij de IJsselkade of ik heb het partijtje al weer nagespeeld en zo gaat het ook bij het aardappelschillen, nagelknippen en al die andere bezigheden waarvan de uitvoering geen speciale concentratie vergt. Het ziet er naar uit dat ik met het partijverloop zal moeten leren leven.

Nu vraag je je natuurlijk af wat er met die partij aan de hand is, dat ze zo door mijn hoofd blijft spoken. 
Wie daar echt in geïnteresseerd is, kan het partijtje opzoeken in onze database,

Dat kost je ongeveer 15 seconden. Hier wil ik er alleen nog dit over zeggen: als je de komende tijd iemand in het Doesburgse straatleven iemand ziet lopen met een (schaak)bord voor zijn kop, dan ben ik het.

KLIK HIER, dat gaat sneller

Jan.

Helden, ontknoping

Bij het ingaan van de negende en laatste ronde van het persoonlijke Osbokampioenschap in groep 2 was dit dus de stand: Jan staat met 6½ punt  bovenaan, gevolgd door Fred en nog iemand die Arno Braamt heet en die ik daarom ook zo noemen zal. Wint Fred zijn partij en verliest Jan van Arno, dan eindigen zij alle drie met evenveel punten, maar omdat Arno ook van Fred gewonnen heeft en Jan verloren heeft van Fred, wordt in dat geval Arno eerste, Fred tweede en Jan derde. Voor een feestelijke ontknoping moet Fred dus winnen en Jan tenminste een half punt halen. Uit dit alles mag blijken dat de race nog niet gelopen was.

Fred had zo halverwege het middenspel al wel redelijk wat tijd verbruikt, maar nog niet veel bereikt: de stelling zag er zeer remiseachtig uit. Maar toen deed zijn tegenstander achter elkaar twee impulsieve,  en derhalve onnauwkeurige,  zetten waardoor hij een kwaliteit verloor. Toen gaf hij op.

Fred dus zeker van een tweede plaats.

Bij Jan ging de strijd lang gelijk op en dat was niet zijn verdienste, maar dat kwam omdat zijn tegenstander ten onrechte een ongedekt Paard niet durfde te slaan. Met nog twee minuten op zijn klok en nog zeventien op die van Arno, trok Jan ten aanval en ging voor mat. Had hij gezien dat de klokken nu aangaven  dat Arno nog 35 seconden overhad en hij er 45 had, dan had hij iets langer nagedacht; nu gaf hij zijn Paard weg. Jammer, maar geen nood: eeuwig schaak door herhaling van zetten kon ook nog. Dat ging twee keer goed: schaak, Dame ertussen, Dame terug en schaak en Dame ertussen en toen gaf hij zo schaak dat dit het eenvoudigst te pareren was door zijn Dame te slaan. Maar Arno zat zo in het ritme van tussenplaatsen dat hij dat weer deed. Toen volgde nog twee schaakjes op de goede manier en werd het remise en  Jan kampioen. Zonder geluk vaart niemand wel, zullen we maar zeggen.

Helden 2

In de eerste aflevering van wat een feuilleton dreigt te worden, werd verhaald hoe Fred en Jan zich met ware doodsverachting bij de Persoonlijke Osbokampioenschappen aan de kop van Groep Twee wisten te nestelen. Fred op plaats 1, Jan op een gedeelde tweede en derde plaats een half punt achter hem. Behalve aan hun voortreffelijke karaktereigenschappen en hun niet te onderschatten schaakinzicht hadden zij deze prestatie toch vooral te danken aan het feit dat hun naaste concurrenten vanwege de barre weersomstandigheden thuis waren gebleven en daardoor met tweemaal een half punt genoegen moesten nemen.

Maar nu, op de vierde speeldag, het weer was lenteachtig, alle naaste concurrenten waren komen opdagen, konden onze helden laten zien uit welk hout zij werkelijk gesneden zijn.

Laat ons beginnen met Fred. Die had in zijn ochtendpartij vanaf  het begin het initiatief, bouwde een veelbelovende aanval op, maar zag toen een penning over het hoofd en verloor een stuk. Maar wat is dat toch lollig dat schaken, twee zetten later overkwam zijn tegenstander hetzelfde en Fred had zijn stuk weer terug. De partij eindigde in remise.

Jan trof een tegenstander waarvan hij vorig jaar nogal troosteloos had verloren en ook nu stond hij het grootste gedeelte van de partij minder tot met de rug tegen muur. Pas in het eindspel wist hij de langdurige vijandelijke aanval af te slaan en de stelling in evenwicht te brengen. Als dank voor dit kranige verweer kreeg hij een Dame cadeau.

En zo stonden onze helden na zeven ronden broederlijk aan kop.

In zijn middagpartij ging Fred er weer voortvarend tegenaan en het leek erop alsof hij van acquit af zijn tegenstander op zou rollen. Met zijn Dame, een Paard en twee Lopers was hij diep doorgedrongen in de stelling van zijn tegenstander, mat hing in de lucht, nu moest hij alleen nog even de juiste combinatie vinden. En zoals dat bij Fred wel vaker gebeurt, de combinatie die hij vond was wel diep berekend, maar niet de juiste, want ze kostte hem een Dame.

Jan trof de tegenstander tegen wie Fred eerder op de dag remise had gespeeld. Jan had de hele partij het initiatief, maar stuitte op taaie verdediging. Pas toen de vijfminutengrens in het zicht kwam en zijn tegenstander daar onder dook, begonnen er kleine onnauwkeurigheden in zijn spel te sluipen, die Jan genadeloos afstrafte. Eerst won hij een stuk, een paar zetten later volgde een simpel maar verassend mat.

Met nog één speelronde in het verschiet staat Jan nu op de eerste plaats met één punt voorsprong op Fred die nu op een gedeelde tweede en derde plaats staat.

18 maart volgt de ontknoping.  Voor meer informatie KLIK HIER

Open Achterhoeks Kampioenschap

Robbie Gerhardus wint eerste Jac Brouwer Toernooi 

(27e Open Achterhoeks Kampioenschap)

Voor de website van Rokade KLIK HIER

HELDEN

Om eerste te worden bij de Persoonlijke Osbokampioenschappen moet je niet alleen uit het goede schaakhout zijn gesneden, maar daarvoor zijn ook nobele karaktereigenschappen voor nodig zoals moed, doorzettingsvermogen, onverzettelijkheid, doodsverachting

Op de vrijdagavond voorafgaande aan de speeldag (5 januari) ontvingen de deelnemers een mailtje van de organisatie waarin zij meedeelde dat zij, gezien de te verwachten toestand op de Nederlandse wegen die zaterdagochtend, een soepele afzegregeling zou hanteren die eruit bestond dat wie de barre tocht naar Apeldoorn niet zou durven ondernemen, twee extra byes zou krijgen die elk met een half punt zouden worden beloond. Veel deelnemers maakten van dit aanbod gebruik, maar niet Fred en Jan, want die roken hun kans. Met ware doodsverachting glibberden zij de Korte Koepoortstraat uit, de Koepoortstraat in die zij nog voorzichtig uitreden, maar op de Koepoortwal was het wegdek al goed bereikbaar en na de hobbel van de brug genomen te hebben, bleken de wegen goed begaanbaar en veilig en ongedeerd kwamen zij in Apeldoorn aan, waar zij tot hun genoegen constateerden dat onder de talrijke afmelders zich ook hun naaste concurrenten bevonden. Nu hadden ze aan anderhalve punt genoeg om op hen in te lopen of ermee gelijk te komen. Maar beide wonnen alletwee de wedstrijden van die dag en zo nestelden zij zich aan de kop van hun groep. Fred staat nu bovenaan, Jan, met een half puntje achterstand, op een gedeelde tweede en derde plaats.

ONK Dieren: vierkamp

Vol verwachting trokken onze helden van het Seniorenkampioenschap 2016 opnieuw naar Theothorne, nu om deel te nemen aan de vierkampen die onderdeel zijn van het Open Nederlandse Kampioenschap. Ook nu zouden ze in hun groepje tegenstanders treffen met ongeveer dezelfde rating als die zij zelf hebben en als ze die mannen twee weken daarvoor vrij moeiteloos konden oprollen, … waarom zou hen dat dit keer dan ook niet lukken???
Tja. Dat is zo’n vraag waarop het antwoord altijd wel in nevelen gehuld zal blijven. Het geval was namelijk dat ze er dit keer weinig tot niets van bakten. Albert en Jan verloren in de eerste en tweede ronde en wisten door winst in de derde hun deelname nog enigszins te rechtvaardigen, Fred scoorde net een halve meer ( wat ook niet iets is om thuis goeie sier mee te maken), maar werd toch nog tweede in zijn groep.
Henk was er dit keer niet bij, maar Tony wel. Hopelijk heeft hij veel leuke contacten gehad, genoten van de sfeer en was het goed voor hem er eens uit zijn, want aan zijn resultaten zal hij weinig vreugde hebben beleefd; 0 uit 3.

Het ONK 2016 in Dieren

Toen ik  vorige week bij het seniorentoernooi ging kijken hoe onze Doesburgse schakers presteerden, kwam ik Fred in de wandelgang tegen. Op mijn vraag hoe het ging, antwoordde hij met een grijns: Jan speelt weer zijn Caro-Kann. 
Ook op het ONK in Dieren van de week kwam deze opening op het bord tegen Thijs Boon (1440). Het werd een leuke open en aanvallende partij. In zijn favoriete opening liet Jan zijn tegenstander lange tijd in het ongewisse over welke flank hij zou aanvallen. Verrassend was Jans keuze om niet te rocheren en keihard over de koningsvleugel in de aanval te gaan. Ondersteund door twee torens werd de tegenstander onder de voet gelopen. Ja, moedig gespeeld en dus verdiend gewonnen. 
Voor de mensen die zich voor het nieuwe seizoen een beetje in Jan zijn  stijl willen verdiepen: de partij staat in onze DATABASE, voorzien van commentaar van Jan zelf. Dus als je je nu door Jan laat verrassen in het nieuwe seizoen Is dat je eigen schuld. Je bent gewaarschuwd.

Tony scoorde 0 uit 3, Fred 1,5 uit 3 en werd tweede, Albert 1 uit 3 en werd derde evenals Jan.

Seniorentoernooi 2016, slot

Citroen, citroen,

Fred en Albert kampioen.

De slotdag zou een mooie dag kunnen worden, want zowel Albert als Fred maakten kans dit toernooi als groepswinnaar te beëindigen. Albert (1355) moest daartoe winnen van Ko Kooman (1366), die een halve punt op hem voorstond, Fred (1499) had aan remise genoeg tegen Jan van Galen (1530).

En het werd een mooie dag!

Albert ging er, zoals hij dat het hele toernooi al had gedaan, weer fris en agressief tegen aan. 

Snel ontwikkelen, aanvallen, doordrukken, oprollen. Dat had hem tot dusver geen windeieren gelegd en ook nu was hij daar succesvol mee. Om half twaalf, een uur na het begin van de partij, kon zijn tegenstander opgeven.

Fred speelde volgens hetzelfde principe als Albert. In welke fase van zijn partij ik ook een kijkje gingen nemen, wat ik zag was steeds hetzelfde beeld: een tegenstander in de verdrukking. Omdat Fred het wat ingewikkelder maakte dan Albert, duurden zijn partijen langer, maar tegen half twee had ook hij de winst binnen.

En zo hadden wij twee groepswinnaars: Albert met 4 uit 5, Fred met 4½ uit 5.

Mooi gedaan heren! Ga zo door! Jullie weten nu dat jullie het kunnen! En gefeliciteerd, natuurlijk.

Wat overigens hun winst extra aardig maakt, is niet alleen de geldprijs die daar bijhoort, maar is ook de ratingsprong die je daarbij maakt: zo’n 25 punten voor Albert, zo’n 50 punten voor Fred. Een nadeel is dan weer dat je op de prijsuitreiking moest wachten die om 16.45 was gepland (Albert ruim vijf uur, Fred ruim drie uur).

Dit lijken twee mannen die in de wachtkamer van Frank een patiënt met zijn hoofd in het verband uit de behandelkamer zien komen, maar nee hoor, dit zijn twee trotse groepswinnaars die het wachten op de prijsuitreiking wat lang valt.

Henk, die na drie ronden op een gedeelde laatste plaats stond, kreeg toch de smaak nog te pakken en na remise in de vierde ronde,  won hij in de vijfde van de geduchte Edzar Bosch

van Rosenthal waardoor hij met 2 uit 5 als achtste eindigde.

Ook Jan won zijn laatste partij en behaalde daarmee, ondanks een matige score van 3 uit 5, tot zijn verbazing een gedeelde derde t/m vijfde plaats. Dat hij die plaats en de daarbij behorende buit moest delen met de man die één van zijn punten te danken had aan het feit dat de telefoon van Jan even hoorbaar had gerinkeld, strooide toch wat zout in een wond die nog niet helemaal dicht was.

Al met al kunnen wij Doesburgers terugzien op een zeer geslaagd toernooi en ook op een heel plezierig toernooi. Het was prima georganiseerd, je had geen last van kinderen met nepratings, je speelde iedere dag weer tegen iemand met ongeveer dezelfde rating als jij en omdat je in een gesloten groepje van twaalf deelnemers speelde, legde je makkelijk contacten.

Kortom, als schaken je hobby is en je bent 50 jaar of ouder  en je hebt een beetje tijd, doe je jezelf tekort als je dit toernooi aan je voorbij laat gaan.