dierens open

dierens open

vrijdag 16 mei 2014

Slot Eerbeek

Voor de slotavond van het jaarlijkse voorjaarstoernooi in Eerbeek hadden wij, in oplopende bordvolgorde, het volgende sterrenteam afgevaardigd: EricL, Henk, Paul, Fred, Jan, Albert. Hun opdracht was het om derde  te worden door Zutphen 2 te verslaan, waarna er rustig van Zutphen 1 verloren kon worden. Als eerste tegenstander troffen wij Zutphen 2. Dat werd een merkwaardige wedstrijd waarbij de uitslag behalve door schaaktechnisch inzicht vooral bepaald werd door kennis van de spelregels.Eric, Fred en Albert wonnen op basis van het betere schaakinzicht. Omdat de buit daarmee binnen was, nam Henk genoegen met remise. Bij de partij van Paul ontstond grote commotie.
Kennelijk had Paul zijn klok te snel ingedrukt en ook nog een onreglementaire zet gedaan, waarop zijn tegenstander ontplofte. ‘Ik laat me niet piepelen’, daverde het door de zaal, gevolgd door meer tekst die mij verder ontging omdat ik tijdnood verkeerde. Dit ging zo nog even door, want ook omstanders gingen zij er mee bemoeien, zodat de man, blij met al die aandacht, nog harder van zijn verontwaardiging liet blijken, de wedstrijdleider kwam erbij, ik vergat mijn tijdnood, hoopte dat er gevochten zou gaan worden, maar dat viel tegen, de gemoederen werden gesust of de patiënt werd afgevoerd en Paul kreeg een reglementaire nul
Zelf had ik een coulantere tegenstander, of één die de spelregels niet kende. Tegen het einde van de opening zette ik een pion, waarmee ik al gespeeld had, twee velden vooruit. Schroomvallig werd ik op deze faux pas gewezen en mij werd toegestaan een veld naar achteren te gaan. Dat kostte mij de pion en leverde me een uiterst beroerde pionnenstelling op. Maar ik leefde nog. In het eindspel deed ik goede zaken door in één zet mijn Koning twee velden te verplaatsen. Dit viel niemand op, behalve Paul, die ineens zeer op onreglementaire zetten gefocust was. Omdat we toch al gewonnen hadden en omdat mijn tegenstander zich een uiterst aimabel medemens had getoond, bood ik met nog negen  seconden op mijn klok en nog vier op de zijne, remise aan. Ik deed dat volkomen  regelementair: eerst mijn zet uitvoeren, dan remise aanbieden, dan de klok indrukken. Helaas vergat ik dat laatste onderdeel en toen mijn tegenstander het aanbod accepteerde, was ik al door mijn vlag gegaan. Maar niemand die dat merkte, mijn tegenstander niet, zelfs Paul niet, En daarmee was de missie geslaagd en de derde plaats veilig gesteld.
Tegen Zutphen 1 kwamen we er niet aan te pas. Alleen Eric hield zich op de  been tegen 2050 of zoiets, al werd de manier waarop hij dat deed onderwerp van discussie. Dit was het geval. Als Eric in tijdnood begint te komen, krijgt hij, als hij een stuk wil slaan, de neiging omdat  op onnavolgbare wijze met twee handen te doen. Nu bevond zich onder de toeschouwers bij zijn partij iemand die KNSB-scheidsrechter is en de regels kent en die begon te roepen dat dit kon en onregelementair volgens artikel 1 was. Ik zei hem dat het volgens een ander artikel omstanders verboden is zich met een partij te bemoeien, maar hij bleef volharden en schakelde de wedstrijdleider in. Toen die kwam kijken, liet Eric zien dat hij het ook heus wel met één hand kan. Daarna vergistte hij zich nog wel even, maar zijn tegenstander was ook van het relaxte type en al snel werd er remise overeengekomen.

Al met al was dit wel een lollig toernooi. Nu maar wachten op het moment dat er supporters met vuurwerk bij zich meekomen.